محمد دريايى
460
دانشنامه طب اهل بيت ( ع ) ( فارسى )
دليل است كه آن را « غبيرا » مىنامند چون اغبر در عربى به مفهوم [ نقرهاىفام ] است . در صنعت داروسازى از گلهاى سنجد جهت معطر كردن برخى شربتها استفاده مىشود كه اثر تببر دارد . بوييدن گل و شكوفهى سنجد براى افراد فلج و مبتلا به لقوه سودمند است . سنجد مقوى معده بوده و قابض ( جمعكنندهى معده ) است . در اسپانيا از شيرهى گل سنجد براى قطع تبهاى مهلك و خطرناك استفاده مىشود . سنجد بادشكن و تقويتكنندهى سيستم عصبى و قدرت تفكر و مقوى قلب و ضد يرقان و استسقا و پوكى استخوان مىباشد . سنجد از نظر طبيعت طبق نظر حكماى طب سنتى سرد و خشك است و از نظر خواص ، عقيده داشتند كه مقوى و نشاطآور است و براى سرفههاى گرم ، مفيد و مقوى معده است و قى و آشفتگى را تسكين مىدهد و صفرا را ريشهكن ساخته و مانع ريختن مواد به معده مىشود . سنجد خصوصا خام آن براى بند آوردن اسهال نافع است مقدار خوراك آن تا 50 عدد مىباشد . گل سنجد طبق نظر حكماى طب سنتى گرم و خشك و خيلى معطر است از نظر خواص مهيج تمايلات جنسى خصوصا در مورد زنان و دختران جوان مىباشد . جوشانده يا دم كردهى آن براى بيمارىهاى عصبى مانند فلج و كزاز و همچنين براى قلب و زخمهاى ريوى و تنگى نفس و آسم مفيد است و براى تقويت معده و كبد و بازكردن گرفتگىها و تحليل گاز و نفخ و استسقا و يرقان نافع مىباشد . مقدار خوراك از گل آن 5 گرم است كه به صورت دم كرده يا جوشانده مصرف مىشود . در هند از روغن هستهى آن شربت غليظى درست مىكنند كه در نزلهها و التهاب غشاهاى مخاطى همراه با ترشح ، مانند زكام و نيز در موارد عفونت برونشها مصرف مىشود . اگر برگ درخت سنجد را روى دمل بگذارند باعث رسيدن آن شده و چرك آن را از بين مىبرد و زخم آن را التيام مىدهد بهطورى كه احتياج به دارويى ديگر نيست و اگر برگ تازهى درخت سنجد نباشد از برگ خشك آن نيز مىتوان استفاده كرد و چنانچه برگ درخت سنجد را در روغن زيتون بجوشانند تا له شود ماليدن اين روغن جهت درد و ورم